Er wordt weleens gezegd dat het centrum van Heerlen ‘verPeutzt’ is. Gewezen wordt naar de spectaculaire moderne gebouwen uit de jaren dertig. Sommigen ervaren ze als koud en onherbergzaam. Anderen vinden dat ze een boeiend en opwindend stadsgezicht opleveren.
Traditionele bouwstijlen zouden beter aansluiten bij een gevoel van warmte en gezelligheid en harmonie tot stand brengen. Peutz bouwde ook veel traditioneel en was zeker niet alleen op zoek naar het Modernisme.
Wie bereid is door de gevolgen van de leegstand heen te kijken kan de bijzonderheden van dit woon- en winkelhuizencomplex aan het begin van de Saroleastraat ontdekken. Het complex is meer dan twintig meter lang en heeft vier huisnummers.
Helaas vertroebelen de veranderingen op de begane grond de aandacht voor het grote geheel van dit vergeten werk van Peutz.
De opdrachtgever was notaris E. Wijnands waarvoor hij in 1919 een ‘landhuisje’ had ontworpen aan de CaumerÂbeeklaan, dat wel in de belangstelling is komen te staan.
Op de ontwerptekening staan drie bovenwoningen een kantoor en een winkel. De driedeling is herkenbaar aan penanten die boven het platte dak uitsteken.
Het hele blok is gemetseld in roodbruine baksteen. Vooral de benedenbouw had een horizontaal karakter.
Het linkerdeel met een hoofdingang tussen twee grote bogen werd benadrukt door een balkon met hoog opgestoken vlaggenmast. Het kantoor droeg het opschrift ‘notariaat’ nog herkenbaar door het witte lege vignet op de gevel.
Het rechterdeel had een fraai ontworpen ingang met links en rechts twee etalages.
In dit complex waren gevestigd Bakkerij Kengen en Schoenenwinkel Bata.
