Deze teruggelegen villa uit het begin van de 20e eeuw kreeg in 1928 een totaal ander aanzien. Overeenkomstig de trend in de Saroleastraat van het eerste uur, werden veel woonÂhuizen verbouwd tot winkelpand.
De neoclassistische voorgevels zijn op de begane grond open- en doorgebroken om het winkelvloeroppervlak aan twee kanten in de ‘voortuin’ uit te breiden.
Lange tijd was hier het modehuis van Witteveen gevestigd. Tegenwoordig zijn hier de zaken van ‘Boekenvoordeel’ en ‘Shoes & Boots’ neergestreken.
Interessant is de op klassieke bouwkunst gebaseerde dakrand met fries die goed waarneembaar boven de uitbreiding uitsteekt. Dit fraaie detail is te zien op de Acropolis in Athene en is ontleend aan oude houten Griekse tempels uit de 7e eeuw voor Chr. Tussen de einden van de balken (trigliefen) werden afdekplaten aangebracht (metopen) en regenÂdruppels (guttae) als versiering nagebootst.
Bartels loste het contrast tussen de omstandige neoclassicistische dakopbouw en de moderne onderbouw op door een grote erker te plaatsen.
De glasroede in Jugendstil en art nouveau consoles leiden de aandacht af van de grove ingreep en zet het accent op de Dautzenbergstraat als belangrijke dwarsverbinding.
De grote kistachtige zwarte luifels van dit pand zijn een voorbeeld hoe het niet moet.
Bij de jongste restauratie zijn deze buitenproportionele luifels helaas niet verwijderd. De hoeken op het kruispunt van de Dautzenbergstraat en de SaroleaÂstraat staan alle vier voor verschillende opvattingen over architectuur en zijn van grote invloed op de karakteristiek en sfeer van beide straten.
Met als goed voorbeeld de recente verbouwing van Maison Louis, voor Bakkerij Voncken.
