De opdrachtgever was destijds de kleermaker J.J. Huiskens. De Heerlerbaan stond toen op de kadasterkaart als: ‘Groote weg van Aken naar Maastricht’. In de Romeinse tijd was het de Via Traiana, een militaire verbinding tussen Xanten en Trier.
Deze weg had een lange lintbebouwing met verschillende vergelijkbare traditionele woonhuizen met gesloten zijgevels. Die leken te wachten op het moment dat er iemand tegen de gevel aan zou gaan bouwen (de zogenaamde wachtgevels).
Het pand had aanvankelijk een winkelruimte van ongeveer 15 m2, een grote etalage en een erkerachtige kozijnindeling met bovenlichten. Het winkelhuis heeft een begane grond, eerste verdieping en grote zolder (mansarde kap).
De architectuur van het pand wordt gekenmerkt door de bekende stijl: bouwen met bakstenen, hout en een bescheiden beetje natuursteen. Het horizontalisme dat tot uitdrukking komt in de brede dakkapel, een krachtige gootlijst en een plint over de breedte van het pand bepalen het beeld.
Toch heeft dit huis ook uit oogpunt van kunst en ambacht enkele opvallende details. In de grote latei zijn zinnebeelden verwerkt. Deze tekens waren in de steentijd al bekend, getuige opgravingen. Ze doen denken aan takken van bomen.
Bij oude Germanen treffen we deze levenssymbolen ook al aan. Heilige bomen zijn vroeger van grote betekenis geweest.
Een ander opmerkelijk detail is de portiek met de kraagstenen in de linker- en rechterÂbovenhoek. Deze werden Âoorspronkelijk gebruikt om houten balken extra te ondersteunen. Hier zijn die stenen als een ambachtelijke versiering toegepast.
