Op de dag van de architectuur 2001 staat Peter Sigmond (1932-2015) als ‘een van de laatste architecten van de mijntijd’ in het centrum van de belangstelling. Architectuurcriticus Nic. Tummers zei bij die gelegenheid: ‘Zo’n beetje alle gebouwen die hij in Heerlen heeft neergezet, behoren inmiddels tot het karakteristiek erfgoed van de stad.’
De horizontale gelaagdheid, je zou kunnen zeggen een ‘bandenstijl’, is zichtbaar in de torens van ’t Loon en de terrassen van Douvenrade maar ook in deze ‘horizontale’ villa aan de Pijnsweg.
Er dienen zich na de jaren vijftig twee nieuwe architecÂtuurstromingen aan: het new brutalisme van Alison en Peter Smithson en het structuralisme van Van Eyck en Hertzberger. Sigmonds werk is omschreven als geïnspireerd door het brute beton van le Corbusier en gekenschetst als typisch Heerlens.
Sigmond bouwt enkele woonhuizen voor particuliere opdrachtgevers. Levendige gelamineerde gevelÂpatronen geven elk huis een eigen gezicht. Toch zijn er ook algemene kenmerken die de karakteristiek van deze ontwerpen bepalen zoals een dominante horizontale geleding die de verdieping losmaakt van de begane grond.
Deze geleding is hier uitgevoerd met een lang gerekte boeiboord. De villa neemt in het straatbeeld een uitgesproken positie in door afwijkende breedte en teruggelegde rooilijn.
De private achterkant kijkt uit op het beekdal en is voor passanten onzichtbaar gebleven. Ongeacht de gedoodverfde omvang is het vooraanzicht kleinschalig en met harmonie en ingetogenheid ontworpen.
De grote bakstenen vlakken geven deze villa een meer traditionele uitstraling dan bij voorbeeld de woningen in nieuw Welten, waarbij het betonnen skelet met industriële invullingen beeldbepalend zijn.
