Dit boek maakt duidelijk dat de invloed van de Amsterdamse School op Heerlens architectuur groot is geweest.
Deze stroming (1910-1930) is een reactie op de zogenaamde neo-stijlen en het rationalisme van Berlage.
Jan Gratama gebruikte als eerste de naam Amsterdamse School en bouwde een villa aan de MolenbergÂlaan.
Jos Wielders ontwierp in de trant van de Amsterdamse School het badhuis aan de kapelaan Berixstraat.
Veel lokale architecten zijn geïnspireerd door deze stijl.
Dit pand met een kenmerkende spiegelsymmetrie heeft bijna verticale dakvlakken met rode tuiles-du-nordpannen, een kenmerk van de Amsterdamse School.
Het grote schilddak, de naar voren springende gevel boven de entreepartij met gemetselde bloembakken en balkons geven het geheel een herkenbaar en bijzonder profiel.
Deze oprijzende delen links en rechts zijn bekroond met een smal dakraam.
De lange fijne lijnen van de luifels en de dakgoten geven een horizontale dynamiek langs de grote weg naar Aken.
De donkerbruine bakstenen gevels in Vlaams verband hebben versieringen met uitstekende arceringen passend bij het horizontale houtwerk. Boven de voordeur zit een dunne strook glas in lood om zonlicht toe te laten.
Een spitsboogvormig uitbouwsel is aan de bovenzijde voorzien van glas in lood en rechtop gemetselde bakstenen.
Het linkerhuis is gebouwd in opdracht van de heer van der Ploeg en het rechterhuis voor de heer Drijkoningen.
Deze laatste kwam van de Oude Bergstraat op de Molenberg en was kassier bij Staatsmijnen.
Het verhaal gaat dat hij geld afhaalde bij de Nederlandse Bank in Maastricht in een auto met chauffeur en gewapend met een pistool in het dashboardkastje.
