Het interieur werd in de oorlog geplunderd en vernield. De boekrollen en de rituele voorwerpen, zijn naar Amsterdam gebracht en daar verloren geraakt. De verlaten synagoge wordt als opslagruimte gebruikt.
De onzichtbare aanwezigheid blijft van onschatbare betekenis, net zoals de ‘Stolpersteine’ de herinnering aan de slachtoffers van het nationaalsocialisme levend houden.
De synagoge is helaas niet toegankelijk vanaf de openbare weg en ligt verscholen achter een winkelpand.
Het bouwwerk heeft een vertrouwde vorm met een zadeldak en ligt verstopt achter de straatwanden.
De baksteenarchitectuur sluit aan bij de traditionele bouwstijlen die Heerlen domineerden voor de invloed van Burgemeester van Grunsven en het Modernisme.
Architect Henry Dassen (1924-1964) was een bekende in de Heerlense middenstand en betrokken bij de plannen van Peter Schunck voor een nieuw modehuis.
De voorgevel heeft een driehoekige vorm met symmetrische indeling, links en rechts drie boogÂvensters en een rond raam in de top. Keramische kantpannen omzomen de gevelpunt.
Ervoor ligt een intiem rechthoekig pleintje dat vroeger via een steegje (ingeklemd tussen een tabakswinkel Einerhand en de apotheek Ritzen) verbonden was met de Stationsstraat.
In de straatwand zat toen een fraai fronton met vijf verticale spleetvormige ramen en een Davidster.
De zespuntige symboliek van de ster staat voor de zes scheppingsdagen uit de Bijbel. Het getal vijf verwijst naar de vijf boeken van de Tora.
De synagoge werd in 1936 gebouwd op een Joodse begraafplaats ter vervanging van een te klein geworden synagoge aan het Wilhelminaplein.
Bij de voormalige entree is in 2016 door Cyriel Laudy in het trottoir een maquette en een gedenkplaat aangebracht.
