Naast het Raadhuis stonden het warenhuis Vroom en Dreesman en het Europahotel. Beide zijn zonder slag of stoot gesloopt. Daarvoor in de plaats kwam een geheel nieuw gebouw, bestemd voor de ambtenaren van de gemeente Heerlen.
Projectarchitect Luuk van Wijlick raakte geïnspireerd door schetstekeningen van een niet gerealiseerd gebouw van Peutz: De Gedachteniskapel.
De publieksingang ligt aan de lager gelegen Geleenstaat.
Het was de voornaamste zijde van het oude Raadhuis, bekend van kerkelijke en koninklijke plechtigheden.
Evenals Peutz heeft Mecanoo gebruik gemaakt van de hoogteverschillen.
Het nieuwe vierkante blok accentueert het hoger gelegen Raadhuisplein en heeft een dakterras. Er zijn veel trappen, ontmoetingsplekken en groenvoorzieningen gemaakt.
Origineel is de omkering van de materialisatie die verwijst naar het werk van Peutz. Hij gebruikte Franse kalksteen uit Brauvilliers die doet denken aan Kunradersteen voor het exterieur en witte baksteen voor het interieur.
Het stadskantoor heeft een gekeimde buitenkant en natuursteen aan de binnenkant. Daarbij is de zorgvuldigheid
van de textuur van het Raadhuis overgenomen.
Respect voor het raadhuis-ontwerp uit de oorlogsÂjaren blijkt uit de wijze waarop de centrale as vanaf de monumentale trap, naar de burgemeesterskamer en de raadzaal, dominant is gebleven.
Deze as wordt wel vergeleken met de oriëntatie van een kathedraal van westwerk en voorportaal naar priesterkoor en altaar. Door deze as te verlengen en het hele programma eraan te rijgen is een sterk antwoord gegeven, op de vraag naar de verbinding tussen oud en nieuw.
Tegenover de trap eindigt deze as nu in de ontvangsthal. Boven deze hal opent zich een vide met daarom heen de kantoorclusters.
