‘Zoals de maan het licht van de zon weerkaatst zo zal het Maankwartier weer licht brengen in Heerlen, dat sinds de mijnsluiting donkere tijden kent’, aldus de kunstenaar die
bij dit project als ‘architect’ heeft opgetreden.
Werken, wonen en reizen zijn de drie basisfuncties van het Maankwartier. Het gebouw vormt ook een brug over het spoor, een brug tussen noord en zuid.
De inspiratie voor deze brug is waarschijnlijk opgedaan in Florence, opdat het erg doet denken aan de Ponte Vecchio over de Arno.
Op het spoorplein kun je de tijdlijn van Heerlen herkennen. De bogen aan de noordzijde verwijzen naar het Romeinse verleden; de kanteelachtige gevels links en rechts stellen de middeleeuwen voor; de grote ronde, gemetselde bogen doen denken aan boerenpoorten uit de nieuwe tijd; de open staalconstructie in de stationshal en op het Spoorplein verwijzen met hun industriële uitstraling
naar het mijnverleden.Â
Op het Maanplein zien we een toren met een grote spiegel, een heliostaat.
Het zonlicht wordt dusdanig gereflecteerd dat het recht naar beneden schijnt door een waterbassin (30 cm water) met een glazen bodem. Hieronder bevinden zich drie open verdiepingen. Door de zon ondergronds te laten schijnen worden de koempels van weleer symbolisch in het zonnetje gezet.
In het complex zijn op diverse plaatsen sterrenÂbeelden aangebracht (21 stuks in totaal) en staan aan de westzijde alle planeten op het dak in de juiste onderlinge verhouding.
Aan de oostzijde staat ‘Heerlen’ op de gevel met onder iedere letter een cijfer. (Kunt u de puzzel oplossen?)
