Theophil van Kan ontwierp in de Saroleastraat drie panden: winkelhuis Knops (nr. 1) tegenwoordig, behangerij en stoffeerderij Verbeek (nr. 42), patisserie en lunchroom Verheugen-Janssen (nr. 40).
Allen met driedelingen fraaie consoles, dakkapellen en bloemenmandjes. In de oorspronkelijke versies waren deze driedelingen doorgezet tot op de begane grond, links en rechts toegangsdeuren en in het midden een etalage.
De panden (42 en 40) zijn samengevoegd. Op de begane grond verschijnen nu drie deuren met in het midden een portiek voor de lunchroom geflankeerd door twee grote ramen. Dit fenomeen is op veel plaatsen gesloopt.
Oorspronkelijk was er veel ambachtelijk timmerwerk en een monumentale voordeur, links en rechts grote houten kozijnen met fraaie bovenlichten in de vorm van drie rijen decorerende kleine ruitjes met glas in lood.
Jeanette Huisman, de moeder van Michel Huisman (geestelijk vader van het Maankwartier), woonde in dit pand. Zij was de zus van Jan Verheugen die van 1977-1990 wethouder Financiën was in de gemeente Heerlen.
Michel Huisman ontleende zijn woede over de teloorgang van de sfeer in ‘de Sarool’ aan zijn jeugdherÂinneringen.
Dat leidde in 2002 tot zijn ontwerp voor het ’Maankwartier’.
De twee panden hebben nog veel oorspronkelijke details.
De kunststof pui zou kunnen worden vervangen waardoor Art Nouveau-elementen kunnen terugkeren.
De lunchroom was in 1944 voor de soldaten een populaire ijssalon: de ‘Suger Bowl’ Ice Cream Bar. Verheugen werkte toen voor de Amerikanen met behoud van eigen personeel. Moderne ijsbereidingsmachines en mixers voor frisdranken werden ’gewoon’ uit de Verenigde Staten naar restcenter Heerlen verscheept.
