De Putgraaf is verbonden met de geschiedenis van het ziekenhuis dat als ‘Maria Hilf Spital’ in 1904 werd ingezegend door Mgr. Savelberg. Ingesloten door het Aambos, de Akerstraat en de begraafplaats stonden er in de jaren dertig wel tien middelhoge ‘zorggebouwen’ met traditionele daken en een alles overheersende kapel.
In de jaren zestig presenteerde architect Peutz op deze locatie een uitbreidingsplan voor het ziekenhuis met drie belangrijke fasen: de bouw van het zogenaamde beddenhuis naast het kerkhof, vervolgens de bouw van de verpleegstersflat aan de Groene Boord en tenslotte een vernieuwing van het ziekenhuis zelf.
De locatie is na de verhuizing van het ziekenhuis naar Benzenrade een overheidscluster geweest bestaande uit het Arbeidsbureau, Belastingdienst en de Sociale Dienst.
Daarmee is het ensemble een voorbeeld van hoe de stad na een tijd van grote vooruitgang een andere koers moest varen en overheidsfuncties bewust in de stad geplaatst werden om voor nieuwe banen te zorgen.
Het Arbeidsbureau, de naam zegt het al, speelde daarbij een grote rol. Het gebouw zelf is een bijzonder voorbeeld van Brutalistische architectuur. Het is zorgvuldig vormgegeven, waarbij het werken met beton tot een kunst is verheven. Uitstekende betonnen liggers geven het gebouw een eigen karakter.
De gevel is ontworpen als een grafisch motief, waarbij de gekleurde tegelvlakken, de betonnen geribbelde wanden, de uitstekende betondelen en het blauwe-grijze trappenhuis een duidelijke uitgesproken samenhang kennen en afsteken tegen de erfenis van het modernisme.
