Dit gebouw is tot stand gekomen als resultaat van een architectuurprijsvraag in de periode 1998-2002.
Het maakt deel uit van het gebouwencomplex als directiegebouw van de Open Universiteit Heerlen.
Het voorziet niet alleen in een huisvestingsopgave maar geeft ook vorm aan de stedenbouwkundige lay-out van het universiteitsterrein. Heldere proporties karakteriseren de herkenbaarheid van het gebouw en ruimtelijke orde binnen het gehele complex van de O.U.
Het programma van het gebouw bevat drie componenten: een restaurant, kantoren en demonstratieruimte met mediatheek. Op de begane grond bevinden zich twee grote zalen die zodanig in elkaar overlopen dat ze multifunctioneel gebruikt kunnen worden.
Op de tweede en derde verdieping bevinden zich de kantoren rondom een patio. Hier heeft men geen hinder van het verkeersÂlawaai van de autosnelweg ten zuiden van het complex.
De oostwand van deze patio wordt verlicht door de zon vanuit het zuiden en westen. Deze wand loopt door tot in de begane grond en zorgt ervoor dat het daglicht op een verrassende wijze tot diep in het gebouw gereflecteerd wordt.
Dit geeft een dynamisch effect: licht dat in het binnenste van het gebouw op ieder tijdstip van de dag, seizoenen en jaar anders is.
De architectuur wordt gekenmerkt door lichtgroen gekleurd gevelmetselwerk en ‘Brutalistische’ betonnen vlakken.
De moderne architectuurstijl laat zich het beste beschrijven als een bouwwijze waarbij de architecten zich bij hun opdracht aan de meest zuivere vorm willen houden.
Jo Janssen noemt het zelf purisme (een uit het kubisme voorgekomen richting in de beeldende kunst en de architectuur).
