De Groene Boord vormt de kortsluiting tussen de MolenbergÂlaan, Sint Franciscusweg en het SchandelerÂboord. De Groene Boord ontleent haar naam aan het groen van de beekzone, het Aambos en de begraafplaats.
Oorspronkelijk liep er een voetpaadje langs de Caumerbeek in de richting van de Schaesbergerweg en Schandelen.
Er was daar destijds een smalle spoorwegtunnel. In de jaren zeventig zou deze verbinding een belangrijke verkeersfunctie krijgen als tangent voor het centrumgebied.
Dr. R. de Wever en Mr. J. Dijkhoff benaderden in 1950 Frits Peutz voor een gezamenlijk ontwerp met twee gekoppelde woningen. Het werden de eerste woningen aan deze mooie landschappelijke weg.
‘Waterpaslijnen’ overheersen het strakke ontwerp met langgerekte contouren. Van dichtbij gezien lijkt de vormgeving kubisch met een plat dak en een dunne daklijst.
Maar op enige afstand wordt een geringe schuine daklijn zichtbaar.
Wellicht een geraffineerd detail om het ver overÂstekende dak te construeren zonder een forse daklijst te maken. Opvallend zijn de witte gevels met verticale raamopeningen, houten kozijnen en strakke L-vormige uitstekende balkons die links en rechts de hoeken omarmen.
De ingangen van de woningen zitten aan de voorkant en zijn bereikbaar via een groen talud met trappen. De gebruikelijke entourage om de entree extra te accentueren ontbreekt.
Op de begane grond liggen woonkamer, keuken, zitkamer, op de verdieping vijf slaapkamers.
Op het eerste gezicht lijkt het blok symmetrisch maar een nadere beschouwing laat zien dat de linkerkant een andere indeling heeft. De vleugel langs de Zomerstraat links heeft een groot dakterras. Peutz tekende in deze vleugel een praktijkruimte voor de dokter.
