Interessant is de versmelting van de architectonische tweedeling met de functionele driedeling. Deze aanpak is ook gebruikt bij Molenberglaan 46, 48 en 50.
Waar met dit laatste drieblok de continuïteit van de centrale Molenberglaan wordt begeleid, wordt hier met dit bijzondere drieblok de driehoekige pleinvorm benadrukt.
Voor de toegangen van de buitenste huizen (6 en 10) is niet gekozen voor deuren in rondboogvormig metselwerk, maar voor rechthoekig metselwerk met daarboven een versierd timpaan.
Er zijn gestucte platte zuilen als deuromlijsting. Jan Stuyt paste dergelijke elementen toe als verbijzondering van enkele herenhuizen en als eerbetoon aan grote gezinnen.
De frontgevel heeft een vrijwel symmetrische indeling, waarbij twee geveldelen iets vooruitspringen met in de eerste bouwlaag een recht afgeschuinde erker en daarboven in de tweede bouwlaag een balkon met houten balustrade.
In de frontgevel van de middelste woning is in de tweede bouwlaag een kleine loggia geplaatst met een rechte overkapping.
De dorpelstenen zijn uitgevoerd in baksteen. De gevels zijn gemetseld in kruisverband. De tweede bouwlaag is grotendeels wit gepleisterd, zoals Stuyt dit in zijn ontwerpen regelmatig doet.
De rechthoekige houten vensters en deuren hebben nog de oorspronkelijke bovenlichten deels met glas in lood, zoals nog te zien bij huisnummer 8.
In de zijgevels vraagt een rond venster de aandacht.
De huizen zijn voorzien van een wolfsdak met links en rechts een iets verlaagde afschuining. Het dak is gedekt met Muldendakpannen.
De ‘stuiters’ zijn helaas van het dak verdwenen.
