Bij de opkomst van de mijnindustrie verrezen tal van nieuwe buurten voor de huisvesting van de vele arbeiders en mijnwerkers en hun gezinnen. Ze vonden werk in de mijn of een van de vele toeleverende bedrijven.
Om de sociale woningbouw in goede banen te leiden is door Henri Poels de koepelorganisatie voor woningverenigingen ‘Ons Limburg’ opgericht die advies en ontwerpen voor woonwijken leverde.
In 1919 werd ook in Heerlerbaan door Jan Stuyt, de huisÂarchitect van Ons Limburg, een project van tweeÂhonderd woningen ontworpen. De meeste van deze woningen zijn echter alweer afgebroken. De bewoners kozen voor sloop en nieuwbouw in plaats van renovatie met in de aanbouw een zogenaamde natte doos (badkamer en toilet).
Alleen in de hoek Kanaalstraat 37/Corisbergweg 132 is de door de bekende architect en stedenbouwer bedachte oplossing voor twee buurtwinkels met woningen voor de winkeliers nog herkenbaar.
De kop van beide straten is met een recht winkelpand en schuine gevels die de rooilijn volgen ingevuld.
Zichtbaar is nog de oorspronkelijk door Stuyt ontworpen deurpartij en het baksteen metselwerk met verticale, iets uit de muur springende stroken waarmee de gevelvlakken worden benadrukt. Ook de andere hoek Kanaalstraat 30, Bautscherweg 19 is van deze architect.
De panden zijn gehandhaafd op nadrukkelijk verzoek van de afdeling stedenbouw van de gemeente Heerlen met de gedachte om op Heerlerbaan toch nog iets van Jan Stuyt te behouden.
Bovendien is in het nieuwe gebied zoveel mogelijk rekening gehouden met het oorspronkelijke Stuyt-plan.
