In de jaren zestig veranderde het landschapsbeeld van de Oostelijk Mijnstreek door de komst van grootschalige betonnen hoogbouw. Een tegenÂbeweging kon niet uitblijven. Architecten verzetten zich tegen eenvormigheid en gingen bouwen in kubische eenheden waarbij, herkenbaarheid en menselijk maat, uitgangspunten waren.
In Nederland ontwikkelde zich een stroming die eerst ‘Forum’ en later ‘Structuralisme’ werd genoemd.
Het atelier vertegenwoordigt een tijdsbeeld van Laurens Bisscheroux die droomde van poëtische, denkbeeldige steden waar de huizen deel van uitmaakten.
Theo Teeken is in de jaren zeventig medewerker van Laurens, hij ontwierp o.a. Bodega La Mancha in het centrum van Heerlen, een creatief, constructief en structuralistisch hoogstandje dat onmiskenbaar aan dit werk voorafging.
Het caleidoscopische bouwwerk heeft als hoofdÂkleuren roze, geel en wit. Voor de buren, het schildersbedrijf en de welstandscommissie was dat gedurfd.
De draagconstructie laat de staalprofielen met alle knooppunten tot in het kleinste detail zien.
Bij de voordeur overhuifde een carport de afstand tot de publiekrechtelijke rooilijn.
Een teruggelegde travee zorgt voor de overgang tot het bestaande (moeder)pand, links. In de rechter zijgevel zitten in drie boven elkaar gelegen vakken, vullingen van glazen bouwstenen. De kubische drager schept een sculpturaal geheel dat wonderwel in het straatbeeld past en gebruik maakt van de hoogteÂverschillen.
De aanvankelijk weerstand tegen dit moderne pand (buurtbewoners vreesden overlast door het vele spiegelend glas) ging snel over in blijvende waardering.
