Maria Christinawijk

Vrijheerenberg e.o., Heerlen

De wijk was bedoeld voor Duitse beambten en personeel van de Heerlense kolenmijnen, die de mijnexploitatie van de Nederlanders zouden overnemen. Het complex van 240 woningen staat om die reden ook wel bekend als de ‘Hermann Göringkolonie’, genoemd naar de rijksmaarschalk van het Derde Rijk.

Het zijn grote woningen met steile kappen tot 11 meter hoog. Twee hoge monumentale klokgevels links en rechts van de Hindestraat markeren het perspectief en waren bedoeld als introductie naar het partijgebouw aan de Vrijheerenberg. In de strakke rationele opzet moesten hoogteverschillen worden opgevangen. Hiervoor zijn op enkele plaatsen bordessen aangelegd met zorgvuldig gedetailleerde trappen met hardstenen balusters en stalen leuningen. Kleine waterspuwers geleiden het hemelwater van de bordessen naar de straat.

In het verlengde van de Buschkensweg is een heuse poortwoning met een trapgevel verrezen. Deze poort had de verbinding moeten vormen met het niet gerealiseerde deel van het plangebied zoals dat was ontworpen tijdens de Duitse bezetting. De architectuur zou het karakter van het Duitse thuisland en de Hollandse bouwstijl moeten symboliseren.

In 1947 werd de wijk officieel omgedoopt tot Maria Christinawijk. In 1973 werd het complex door de gemeente Heerlen aangemeld als rehabilitatieproject bij het ministerie VROM. Als eerste project in Nederland jaren werd de rehabilitatie subsidie toegekend en konden de woningen en woonomgeving verbeterd worden. Staatssecretaris Jan Schaefer kwam de oplevering luister bij zetten.

Al deze ontwikkelingen hebben geleid tot behoud van een uniek volkshuisvestingproject in Nederland. De enige tastbare herinnering aan Hitlers woningwet, vormgegeven met het repertoire van de Stuttgarter Schule. De Maria Christinawijk is een beschermd stadsgezicht.

Foto's

Eigenschappen

Huidige functie:
Woonwijk
Bouwjaar:
1941-1944
Architect:
Karl Gonser en Hans Oechler
Stijl:
Traditionalisme
OMDH nr:
OMDH-KP-028

Locatie