Oliemolenstraat 40, Heerlen

In het algemene uitbreidingsplan Heerlen uit 1928, van stedenbouwkundige Jos Klijnen, werd het Aambos op de helling van Caumerbeek vergroot. Oude Heerlenaren spreken nog steeds over het oude en het nieuwe ‘Aombusj’.

De Oliemolenstraat is een sterk omhoog lopende weg en de scheiding tussen de twee bosgebieden. Het hellingspercentage van deze straat is 12% en is te vergelijken met dat van enkele bekende wegen in de Limburgse heuvels (evenals de toegang tot het ‘Maankwartier’).

Deze Limburgse steilte is af te lezen in het verloop van de muurtjes om de voortuin van deze villa.

Toonaangevend is de geprononceerde ‘schreef’ van uitkragende luifellateien die de schuine daklijnen beëindigd. Alle overstekken hebben relatief dun timmerwerk en geven aan de architectuur een fijnzinnige finishing touch. Vooral in vergelijking met de brede boeiboorden uit de jaren 70. Deze villa toont veel overeenkomsten met het naastgelegen woonhuis nr. 44 van Mulckhuijse zelf.

De topgevel aan de Oliemolenstraat heeft een symmetrieas, hierin liggen het langwerpige zolderraampje en de twee grote gevierendeelde wit geschilderde ramen op de eerste verdieping en de begane grond.

De scheiding van de tuin met de openbare weg is uitgevoerd met gemetselde ‘balusters’ overeenkomstig nr. 44. Deze dubbele kolommetjes zijn versiert met gele baksteen en afgedekt met een natuurstenen dekplaat met afgeronde bovenkant. Boven een gemetselde voetmuur is een houten hekwerk van twee liggers aangebracht met  op regelmatige afstand een stijltje.

Deze indeling sluit aan bij de vierdeling van de grote kozijnen en laat de harmonie zien van het hoofdgebouw en de inrichting van de omgeving.

 

Foto's

Eigenschappen

Huidige functie:
Woning
Bouwjaar:
1929
Architect:
W.F. Mulckhuijse
Stijl:
Traditionalisme met invloeden van de Amsterdamse School
OMDH nr:
OMDH-KP-112

Locatie