Weltertuijnstraat 49, Heerlen

Het gebouw bestaat uit de combinatie van twee kerkgebouwen; de oudste fase is baksteen uitgevoerd; van de  latere fase zijn de gevels met natuursteen zijn bekleed. De dakvlakken zijn bekleed met lei.

Het koor en transept zijn de oudste delen van de huidige kerk en zijn in 1875 gebouwd tegen een oude kapel aan die haar oorsprong vond in 1049. De neogotische toren is in 1897 tegen de kerk aan gebouwd. In 1925 wordt een neoromaanse uitbreiding gemaakt.

Opmerkelijk is dat voor de bouw van de kerk in 1925 het schip van de oude kerk is gesloopt en haaks hierop het schip van de nieuwe kerk is opgetrokken. De aldus ontstane kerk bestaat uit een schip met zadeldak en lagere zijbeuken onder een lessenaarsdak en is van de hand van Jos Seelen.

Er zijn drie rondboog-vensteropeningen met glas-in-loodvulling. De zwik is gepleisterd en voorzien van de bouwdatum. Boven de entree in de tweede geleding bevinden zich drie rijzige met een rondboog gesloten blindnissen, met in de middelste hogere nis een beeld van de H. Martinus onder een baldakijn.

De kerkzaal is overwelfd met een houten tongewelf, waarin ter hoogte van de kapspanten een geprononceerde rib is opgenomen. De wanden zijn per travee onder een rondboog geopend naar de lagere zijbeuken. Het wandvlak hierboven is door Eugene Laudy in 1952 voorzien van een beschildering met een religieuze voorstelling. Ook schilderde hij de 14 kruiswegstaties.

Foto's

Eigenschappen

Huidige functie:
Kerk
Bouwjaar:
1875-1897
Architect:
Jos Seelen
Stijl:
Traditionalisme
OMDH nr:
OMDH-KP-143

Locatie