Hoeve de Rousch

Kloosterkensweg 17, Heerlen

In 1381 werd Reinier van den Esschen beleend met het leengoed hoeve De Rousch en in 1389 Reinier
van den Nieuwenborch. In de 16e en 17e eeuw was de hoeve achtereenvolgens in bezit van de families Van Bensenraedt en Van Schwartzenberg. Zij werd vroeger ook “In ghen Broek” of “Wildenbroek” genoemd, vanwege haar ligging in moerassig gebied.
De Rousch was ooit een kloosterhoeve. Monniken ontgonnen de gronden waarop De Rousch nu staat. De naam De Rousch is ontleend aan het ruisende water van de Geleenbeek, die langs de hoeve stroomt of aan het ruisen van de bladeren van de bomen, die langs de beek staan.
De grote bakstenen hoeve om een gesloten binnenplaats is schilderachtig gelegen tegen de helling van het Geleendal. Het huidige gebouw dateert uit 1859. Dit blijkt uit de sluitsteen met dit jaartal boven de drie ellipsboogpoorten.
Tot 1963 leefden en werkten herenboeren op De Rousch. De bouw van het in de nabijheid gelegen ziekenhuis maakte een eind aan de agrarische traditie. De hoeve heeft al meer dan vijftig jaar, onder de naam Auberge De Rousch, de functie van restaurant.

In 1998 is door Teeken Beckers Architecten BV een uitbreiding tot stand gebracht die een heldere, zich van het bestaande gebouw onderscheidende architectuur laat zien. De wintertuin wordt begrensd door een groot glazen scherm dat kan worden geopend en een schitterend uitzicht biedt op het aangrenzende beekdal. Door het transparante volume van de wintertuin blijft de authentieke vorm van de monumentale hoeve zichtbaar. Ook de bescheiden raakpunten tussen de nieuwe staalconstructie en het oude monument dragen hieraan bij. Het aluminium paviljoen is als een satelliet met een gang aan de hoeve verbonden. De wintertuin en paviljoen vormen met de hoeve een harmonisch ensemble waarbij oud en nieuw gelijkwaardig worden gerespecteerd.

Foto's

Eigenschappen

Huidige functie:
Restaurant
Bouwjaar:
1859 (grotendeels)
Architect:
Onbekend
Monumentnr:
21267
OMDH nr:
OMDH-RM-040

Locatie